Zee en strand van Bonaire!


Door: Carola Roeters


Carola Roeters

Carola Roeters is bedrijfsarts en woont en werkt sinds augustus 2011 op Bonaire. Ze is negenenveertig jaar oud, niet gehuwd en moeder van drie dochters.

Column: De balans opmaken op Bonaire!

Na zo’n zes maanden op Bonaire te hebben gewoond en gewerkt, lijkt het me een aardig idee om met u, via deze site, de balans op te maken. Zes maanden wonen en werken zo ver van Nederland, in zo’n andere omgeving, maakt dat het te lang is om de verbondenheid met Nederland te laten overheersen en te kort om volledig Bonairiaans te zijn, wat zou maken dat de objectiviteit enigszins zou kunnen verdwijnen. Een mooie periode, dus.

Wat veel mensen mij vragen: “En, bevalt het?” En dan wordt bedoelt: het wonen en werken op Bonaire. Ja, het bevalt. Is het één groot vakantiegevoel? Neen, dat is het niet. Ik zag van de week de film: “The Descendants”. Met George Clooney. Dit drama vindt plaats op Hawaï. En in het begin van de film wordt heel duidelijk afgerekend met het ‘vooroordeel’ van velen, dat wonen en werken in een ‘tropisch paradijs’ een voortdurend gevoel van euforie met zich meebrengt. Dat is natuurlijk niet zo. Ook in het tropisch paradijs gaan mensen dood aan kanker, raken mensen aan de drank, zijn er spanningen op het werk en hebben mensen relatieproblemen. Ik zag de film in een prachtige tropische tuin, onder de blote sterrenhemel; ... Dat dan weer wel..

Ach ja. En waar dan te beginnen? Het meest opvallend voor mij is nu dat de heftige schuldgevoelens en het vreselijke gemis van mijn andere twee kinderen (één dochter van negentien en één dochter van zestien) die in Nederland zijn blijven wonen, duidelijk afneemt. Blijkbaar is dat een die situatie ‘went’. Dat is verrassend, dat had ik niet verwacht van tevoren. Uiteraard wordt er op Bonaire veel gebruik gemaakt van Skype, Facetime en andere social media, maar ook die frequentie met mijn kinderen en mijn moeder neemt af. En het is goed zo. De kinderen en oma komen langs als het vakantie is en dat is een voordeel in de huidige tijd: de wereld is zo klein geworden. Binnen vierentwintig uur ben je aan de andere kant, als het echt moet. (En soms moet het echt..)

Het werken? Dat is beslist anders hier. Het gaat hier ‘Antilliaans’. Dat wil zeggen: vooral niet te snel willen. Nu is dat ook wel  prettig met deze temperaturen en ik pas me dan ook graag aan.. het voelt heerlijk om niet voortdurend de druk te ervaren van ‘het moet morgen af, rond, klaar’ zijn. Beslist een noodzaak als je oud wil worden; je wordt gedwongen om te ontstressen. En natuurlijk is het vervelend als het gaat om je niet werkende internet, telefoon, verstopte WC, of lekke zwembad... maar dan blijkt toch ook weer de relatieve noodzaak van al deze zaken.. het kan ook allemaal zonder.. (niet te lang, daar ben ik dan weer te veel  ‘makamba’ voor  (Papiaments voor blanke persoon, met alle emotionele lading die daarbij hoort).

Opvallend is dan toch dat de dagen hier wel erg kort zijn. Veel korter dan in Nederland. Ik ben er nog niet zo goed achter hoe dat kan, maar ik ga voor u een poging wagen! De dag begint met het krieken. Om 07:00 uur wordt het licht, om 07:30 uur begint de school van mijn dochter (elf jaar) en begint ook mijn werkdag. Om 12:45 uur haal ik mijn dochter weer op van school (fietsen kan hier niet; te warm en te veel ‘berg’). Er rijdt dus een hele stoet auto’s van en naar de school, keurig achter elkaar. Het is een klein eiland, dus er zou veel ‘gepoold’ kunnen worden. Dat gebeurt dus niet. In het begin had ik daar zo mijn ‘westerse’ ideeën over... Inmiddels begrijp ik de ongeschreven voordelen van dit gedrag... Mijn dochter en ik doen een paar boodschapjes, rijden samen naar huis, lunchen, ik heb nog één of twee afspraken in de middag en pats-boem: de middag is voorbij! Om 19:00 uur is het donker, ik ga koken, we eten en dan om 21:00 uur gaan we naar bed.. Dag voorbij en wat heb je nu helemaal gedaan.. (misschien ziet u het niet, maar er is op zo’n dag dus heel veel kwaliteitstijd met m’n dochter... hoe anders dan in Nederland en hoe geweldig is dat!)

Een bijzonder voordeel van een klein eiland, en vooral een eiland waar iedereen van weet dat het klein is, is dat het ‘gevoel’ heerst: “er is niets te doen”.  Voor veel vakantiegangers een gevoel om vooral snel weer het eiland te kunnen en mogen verlaten en heil te zoeken op Curaçao, Aruba of gewoon weer naar Nederland. Maar misschien wel juist omdat er een dergelijk gevoel heerst, wordt er dus erg veel georganiseerd!

Natuurlijk is het duiken, snorkelen, kajakken, wandelen, fietsen, windsurfen, kitesurfen, zeilen, vissen, chillen, etc. alom aanwezig. Maar ook al die andere ‘dingen te doen’... Wat dacht u van The Voice of Bonaire, De Marine Vlootdagen, Dia de Bonairu, Dia de Rincon, ‘ons’ Carnaval, Regatta, klassieke concerten, populaire concerten, uitwisselingsprogramma’s, georganiseerde wedstrijden op alle sportgebieden, markten, bijeenkomsten, etc. En dan natuurlijk ook nog alle feestjes, borrels, openingen, verjaardagen, etc. Ieder weekend is er ergens wel iets te doen, buiten de ‘normale’ zaken om. Ik heb nauwelijks tijd om naast het zwembad, in mijn luie ligstoel met mijn boekje te ontspannen...

Wat wel een beetje tegenvalt is het klimaat. Daar staat u van te kijken! Dat is toch de belangrijkste reden om hierheen te verhuizen? Inderdaad, heb ik nu geen koude voeten meer en is ook mijn in Nederland aanwezige, voortdurende hang naar een warm bad, verdwenen. En toch valt het klimaat tegen. Niet de temperatuur, als Tropenmensch word ik pas actief boven de vijfentwintig graden, maar al die regen… Het klimaat verandert, hier dus ook. Iedereen roept dat het ‘zo ongebruikelijk is’ maar het regent nu al vanaf dat ik hier ben komen wonen... We wachten op drie droge dagen, omdat er termieten bestreden moeten worden in mijn huis. Dat is nog niet geweest.

Het is natuurlijk niet zo dat het iedere dag alleen maar plenst, (gelukkig is er nog genoeg zon voor een mooi bruin kleurtje) maar veel grote, heftige buien met als bijeffect dat ons zwembad voortdurend overloopt, mijn tas met elektronische inhoud op een zeker moment verdronken en niet meer reanimeerbaar is, en ook hier regelmatig grijze luchten de overhand hebben. Misschien dat na februari de droge tijden aanbreken; we zullen het gaan meemaken. En een ander vervelend gevolg van al die regen is wel de  grote hoeveelheid muggen. Het is een voortdurende strijd naar het zoeken naar de meest effectieve bestrijdingsmiddelen, wat op zich ook wel weer een aardige uitdaging is... even...

Ik zit hier op de porch, met uitzicht over een groot deel van Bonaire (ik woon op “de berg”). Ik staar in de verte terwijl ik nadenk over wat ik u zal vertellen over de ‘balans’, zoals ik die na zes maanden verblijf op Bonaire ervaar. Hoe durf ik überhaupt een kritische noot neer te schrijven. Woorden te gebruiken als: “wat tegenvalt” of  “minder prettig”. Er is toch geen groter geluk, dan mogen wonen, werken en leven in dit paradijs… Iedere dag en vrijwel iedere minuut van de dag realiseer ik me dat ik enorm bevoorrecht ben. Dat ik mijn  jongste dochter direct en mijn andere twee dochters indirect mag meegeven dat de wereld zoveel groter is dan Nederland, dat als je geluk zoekt, je het ook kunt en zult vinden. Juist hier op Bonaire. 

Reactie
Leuk verhaal, ik ben nu op vakantie maar als je hier werkt wat ik gedaan heb is anders bedank voor de story. Ik blijf nog in Holland.
gr geert

Reactie
Wat een mooi verhaal. Ik ben sinds paar maanden ook bezig met het idee te gaan werken in Bonaire. Zoek dan ook op intentie alles af om een baan in de psychiatrie of jeugdzorg te vinden. Ik heb het gehad met de stress en de bezuinigingen hier. Heeft iemand tips voor mij hoe ik aan een baan op Bonaire kom?
Kerstin Willing

Reactie

Ik heb mij voor de 3e keer moeten ziek melden in verband met een burn-out. Ik kan de werkdruk en het tempo niet goed aan. Ik heb er al eens vaker aan gedacht om de boel de boel te laten in Nederland. Ik heb 2 prachtige dochters en een lieve vrouw. Als ik zo door blijf gaan met werken, dan raak ik hun en ons huis hoe dan ook kwijt. Dat is dan ook de reden waarom wij erover denken om naar Bonaire te vertrekken en de werkdruk achter ons te laten. Eerst maar weer kunnen genieten van het leven en daar draagt uw verhaal aan mee. Dank voor deze column.
Gr Jefry

Reactie
Dat de dagen er zo kort duren heeft te maken met de ligging relatief vlak bij de evenaar. Daar is de snelheid van de om zijn as draaiende aarde het grootst. Dat levert snelle zonsopkomsten en -ondergangen op met weinig tot geen schemer. Hoe noordelijker of zuidelijker van de evenaar af, des te langer duurt de schemerperiode.
Jacob

Reactie
Te gek om te lezen. Ik ga er ook naar toe om te werken. Ik ben al dagen in de stress. Hoe vind ik een huis enzo. Ik zit nog teveel op de primaire dingen en vergeet de dagelijkse terugkerende dingen.De huizen zijn duur. Ik moet, zeker voor 1 jaar, 2 x huur ophoesten. Hoe kom ik aan een goedkoop appartementje, studio of wat dan ook.
Lea Erkens

Reactie
Ja, leuk verhaal en herkenbaar. Ik woonde vroeger al kort 2 maal in Curacao. Ik wil voor eind 2013 zeilend aankomen op Bonaire om te kijken of we er kunnen wonen / werken / naar school gaan (met dochtertje van dan 7). Ben zelf internet marketeer en zoek mensen om samen evt accommodatie of kosten te delen. Verneem het graag. Dank je alvast. Luc (vanpoelje@gmail.com)

Reactie
Super om dit te lezen, ik heb op de functie, als teamleider keuken in Boniare geschreven, zat wat info te zoeken over imigratie en kwam deze site tegen, het is een hele stap en vooral om het mijn moeder vertellen, ze is 75 jaar zie ik er als een berg tegen op. Heb je ook nog tips die ik MOET weten of doen?
Johan.

Reactie
Tja, Ik wil ook graag weg uit Nederland. Maar hoe kom ik aan een huurhuis daar en mag ik mijn sociale voorzieningen mee nemen?
Belinda

Reactie
Hallo, een interessant verhaal. Ik schrok alleen een beetje, omdat het ook minder weer op Bonaire kan zijn. Zelf wil ik graag met mijn man in de toekomst werken en wonen op Bonaire. Ik vraag me af of het duur is op zo'n eiland te wonen. Ik denk zelf aan een huisje te huren en werk te vinden, iets in de horeca. Op dit moment heb ik een cursus gekocht om de taal te leren spreken. En we willen graag dit jaar daar op vakantie gaan, onder andere van de zon genieten en kijken hoe de leefomstandigheden daar zijn.
Rita Lenzen
Ga direct naar:
Archief columns

 

Last minutes & aanbiedingen
Aanbieding en Lastminute naar Bonaire

Direct naar het overzicht!