Vuurtorens

Om de veiligheid en de oriëntatie van de scheepvaart rondom Bonaire te waarborgen staan op acht strategische plekken monumentale en moderne vuurtorens. Sommige vuurtorens zijn eeuwenoud, hebben een monumentale status en zeer de moeite waard om te bezichtigen.

Het eilandbestuur van Bonaire is verantwoordelijk voor het beheer en het onderhoud van de vuurtorens. Rijkswaterstaat is op het duikeiland verantwoordelijk voor het brandend houden van de lichten in de vuurtorens.

In 2012 hebben alle vuurtorens van Bonaire een grote opknapbeurt ondergaan. Hierdoor zijn de vuurtorens weer veilig geworden voor de monteurs die er periodiek onderhoudswerkzaamheden moeten verrichten. Daarnaast zijn ze hierdoor weer visueel aantrekkelijker voor de toeristen geworden.

Willemstoren vuurtoren

Een paar eeuwen terug was de sfeer op de oceanen en zeeën niet vergelijkbaar met de situatie van deze tijd. In die tijd maakten piraten, rovers en bandieten op zee de dienst uit en het was bij tijd en wijle zeer gevaarlijk.

Soms hadden de Bonairianen ‘geluk’ en verging er een schip met ‘waardevolle’ lading voor de kust van het koraaleiland. In 1825 kwam er bijvoorbeeld een Amerikaans schip vlak voor de kust in de problemen en verging. De lading van het schip spoelde aan op Bonaire en de bewoners konden dagenlang kazen, meel, tabak, vlees en zelf een piano van het strand plukken.

Uiteindelijk moest er wel wat gebeuren. In 1762 is men dan toch maar begonnen met een stapel van stenen en een vuur als primitieve vuurtoren. Ondanks dit beperkte baken ging het toch nog te vaak mis. In 1838 werd daarom de Willemstoren gebouwd, vernoemd naar Koning Willem I der Nederlanden. 

Koning Willem 1 der Nederlanden was de eerste koning van Nederland. Op de verjaardag van Koning Willem 1 (24 augustus) werd de vuurtoren op het koraaleiland voor het eerst ontstoken. 

De Willemstoren, die een vorm heeft van een Dorische zuil, werd opgetrokken bij de zuidelijke zoutpannen van Bonaire. De ronde cilindrische stenen Willemstoren is eenentwintig meter hoog en was de eerste vuurtoren van het Caribische eiland.

Naast de Willemstoren vuurtoren staat het huis van de vuurtorenwachter. Doordat de vuurtoren tegenwoordig volledig automatisch wordt aangestuurd via een satellietsysteem, is er geen noodzaak meer voor de vuurtorenwachter. Het vuurtorenwachterhuis is dan ook vervallen tot een ruïne. De verlichting van de vuurtoren werkt overigens op zonne-energie.

Malmok vuurtoren

De Malmok vuurtoren ligt in het uiterste noorden van het Washington Slagbaai National Park aan de oostkant. Naast de Malmok vuurtoren staat een onderzoeksgebouw. Zowel de vuurtoren als het onderzoeksgebouw zijn vervallen tot ruïnes. De ruïne van de vuurtoren is ongeveer acht meter hoog.

Seru Bentana vuurtoren

De Seru Bentana vuurtoren ligt ook in het uiterste noorden het Washington Slagbaai National Park aan de oostkant. Zoals de naam al doet vermoeden staat de vuurtoren op een heuvel. Vanaf dit punt heb je dan ook een magistraal uitzicht over het Washington Slagbaai National Park. Je kunt echter de vuurtoren zelf niet betreden.

In 1954 sloeg het noodlot toe. De vuurtoren, die in die tijd nog een lamp had die op benzine liep, werd getroffen door een blikseminslag. Bij de brand die hierna ontstond vond een vuurtorenwachter de dood en een andere vuurtorenwachter raakte gewond. In 1999 is de vierenveertig meter hoge vuurtoren vernoemd naar de omgekomen vuurtorenwachter: ‘Ricardo Winklar’ vuurtoren.

Boka Spelonk vuurtoren

De Boka Spelonk vuurtoren ligt aan de oostkant van Bonaire. Naast de vuurtoren staat het huis van de vuurtorenwachter. Het vuurtorenwachterhuis is niet meer in gebruik en is voor een groot deel vervallen tot een ruïne.

De ronde roodwitte cilindrische vuurtoren is ruim dertig meter hoog. Je kunt de vuurtoren betreden en via de trap naar de top lopen, waar je vervolgens wordt getrakteerd op een magistraal uitzicht. De verlichting van de vuurtoren werkt overigens op zonne-energie.

Fort Oranje vuurtoren

Fort Oranje is het eerste stenen bouwwerk dat op Bonaire werd opgetrokken en dateert uit 1639. Fort Oranje is vernoemd naar het Nederlandse koningshuis en is daarmee een van de tien forten die wereldwijd naar het huis van Oranje werd vernoemd. Zo draagt het fort op Sint Eustatius ook deze naam.

Het fort wordt omzoomd door vier meter hoge muren en is uitgerust met vier kanonnen. Dit wapentuig is door de Engelse bezetters in 1811 aangebracht op een platform achter de fortmuren om het vestingwerk beter uit te rusten tegen vijandelijke mogendheden. Echter er zijn nooit kruitdampen opgetrokken uit Fort Oranje: de kanonnen hebben immer gezwegen.

Het fort kreeg in 1886 een houten vuurtoren. In 1932 werd deze vervangen door de huidige tien meter hoge stenen vuurtoren.

Tot 1837 was Fort Oranje de residentie van de commandeur. In de loop van de tijd heeft het fort als opslagplaats voor goederen, gevangenis, politiebureau en brandweerkazerne gediend. Tegenwoordig is het Museum Fort Oranje in het fort gevestigd en worden er historische voorwerpen uit het verleden van Bonaire tentoongesteld.

Wecua vuurtoren

De Wecua vuurtoren staat in het noorden van Bonaire aan de westkust. De verlichting van de vuurtoren werkt op zonne-energie. De vuurtoren is overigens niet te betreden.

Klein Bonaire vuurtoren

Op 800 meter afstand uit de kust van Kralendijk ligt het prachtige onbewoonde koraaleiland ‘Klein Bonaire’. Ook hier staat aan de westkant een vuurtoren die overigens niet te betreden is.

Punt Vierkant vuurtoren

Punt Vierkant is een van de buitenwijken van Kralendijk waar ook een vuurtoren strategisch staat opgesteld. De Punt Vierkant vuurtoren is niet te betreden.